داشت . نخستين كسى كه او را تصديق كرد و به او ايمان آورد پسر عمويش على بن ابى طالب بود ، ابو طالب عموى رسول بود و از او دفاع مىكرد و دشمنانش را از او باز مىداشت و ميان او و كافران قريش حايل مىشد كه مىخواستند او را بترسانند يا آزارش دهند ، و او را به ابلاغ رسالات پروردگارش تشويق مىنمود . رسول خدا با وجود ابو طالب از اذيت و آزار مصون بود تا كه عمويش ابو طالب درگذشت و پسرش على را فرمود كه همراه و ياور پيامبر باشد . على همراهيش كرد و ياريش نمود و در همهء سختىها و تنگناها و تهديد و ترس‌ها جان خويش را نثارش كرد و به اين خاطر بود كه خداوند از ميان قريش على را مخصوص گردانيد و از ميان همهء عرب و عجم گراميش داشت . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم همهء فرزندان عبد المطلب را كه در ميان‌شان ابو طالب و ابو لهب نيز بودند ، گرد آورد . آنان در آن روز چهل نفر بودند . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم دعوتشان نمود . در آن روز على عليه السّلام خادم رسول بود . در آن روز رسول خدا كه در خانه عمويش ابو طالب بسر مىبرد ، فرمود : كدام‌تان مىخواهيد برادرم ، وزيرم ، وارثم و جانشينم در ميان امتم و ولىّ هر مؤمنى پس از من باشيد ؟ همه خاموش شدند ، تا كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم سه مرتبه اين جمله را تكرار فرمود . على گفت : من ، اى رسول خدا ! كه درود خدا بر تو باد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلم سر على را در دامنش گذاشت و زبان در دهانش نهاد و فرمود : پروردگارا ! او را از دانش و آگاهى و فهم سرشار كن ، سپس به ابو طالب فرمود : اى ابو طالب ! از هم اكنون حرف پسرت را گوش كن و مطيع او باش كه خداوند او را نسبت به من مانند هارون نسبت به موسى قرار داد . رسول خدا صلّى اللَّه عليه و إله و سلّم ميان مسلمانان پيمان برادرى بست و ميان خود و على نيز پيمان برادرى برقرار نمود » . قيس چيزى از مناقب على عليه السّلام را فرو گذار نكرد و همه‌اش را بيان نمود و با آنها عليه معاويه استدلال و احتجاج كرد و گفت : جعفر بن ابى طالب كه با دو بال در بهشت پرواز مىكند و خداوند از ميان مردم تنها او را به اين ويژگى مخصوص